Καύση απορριμμάτων στον Βόλο

Το πρόβλημα

Ο Βόλος περιβάλλεται από βιομηχανίες. Η κοντινότερη εξ αυτών, η τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ, απέχει μόνο μερικές εκατοντάδες μέτρα από το πολεοδομικό συγκρότημα. Το 2013 η βιομηχανία αυτή ζήτησε και έλαβε άδεια να χρησιμοποιήσει RDF για τις ενεργειακές της ανάγκες. Η καύση του υλικού αυτού απελευθερώνει άκρως επικίνδυνους ρύπους τόσο για το περιβάλλον όσο και την υγεία των κατοίκων του Βόλου και των γύρω περιοχών.


Η ΑΓΕΤ

Η τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ απέχει μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από την πόλη του Βόλου αλλά και από την κωμόπολη Αγριά. Έχει αδειοδοτηθεί για την καύση 200.000 τόνων απορριμμάτων (RDF) ετησίως, χωρίς να διαθέτει την κατάλληλη τεχνολογία και χωρίς να υπάρχει ο ελεγκτικός μηχανισμός και η πολιτική βούληση που να διασφαλίζει ότι ο υλικό προς καύση πληροί τις προδιαγραφές που ορίζει η περιβαλλοντική νομοθεσία. Η αφόρητη -και τοξική- οσμή καμένου πλαστικού είναι συχνό φαινόμενο στην πόλη του Βόλου.

Η τεχνολογία καύσης στα εργοστάσια τσιμέντου είναι αμφιλεγόμενη και η λειτουργία τους εντός αστικών περιοχών θα πρέπει να απαγορεύεται ακόμη και για λόγους πρόληψης για την διαφύλαξη της δημόσιας υγείας. Ειδικότερα, στα εργοστάσια που είναι κατασκευασμένα με σκοπό την καύση σκουπιδιών, ένας κύριος μηχανισμός κατακράτησης των τοξικών ρύπων είναι η απότομη ψύξη των καυσαερίων. Αντίθετα, στα εργοστάσια κατασκευής τσιμέντου, η θερμότητα των καυσαερίων χρησιμοποιείται στη γραμμή παραγωγής για την αφύγρανση των πετρωμάτων που χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη, με αποτέλεσμα τοξικοί ρύποι να μην κατακρατώνται επαρκώς και να διοχετεύονται όχι μόνον στο περιβάλλον αλλά και στο παραγόμενο προϊόν.

Τέλος, η περιβαλλοντική νομοθεσία έχει θεσπίσει όρια εκπομπών για μία γραμμή παραγωγής χωρίς να προβλέπει την άθροιση των ρύπων εφόσον υπάρχουν περισσότερες από μία γραμμές παραγωγής. Δηλαδή, αν κάθε μία από τις 4 γραμμές παραγωγής του εργοστασίου της ΑΓΕΤ παρουσιάζει εκπομπές ρύπων εντός ορίων -από όσους μετρώνται- τότε θεωρείται ότι οι εκπομπές ρύπων του εργοστασίου είναι εντός ορίων ακόμη και αν αθροιστικά είναι πολύ πάνω από τα επιτρεπτά όρια.


Το καύσιμο

Το RDF είναι ένα μείγμα οργανικών και ανόργανων απορριμμάτων αστικής ή βιομηχανικής προέλευσης. Το δέλεαρ για τη χρήση τους ως πηγή ενέργειας είναι μεγάλο γιατί έχουν χαμηλό κόστος -σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει και επιδότηση- και καλή ενεργειακή απόδοση. Το υλικό αυτό κονιορτοποιείται και εγχέεται με πίεση στην κάμινο όπου και καίγεται. Παρά το ότι έχουν θεσπιστεί διεθνείς κανόνες για τη σύσταση του υλικού με γνώμονα τη μικρότερη δυνατή βλάβη στο περιβάλλον, είναι πρακτικά αδύνατος ο ουσιαστικός έλεγχος για τις ποσότητες που έχει αδειοδοτηθεί να καίει η ΑΓΕΤ ακόμη και αν υπήρχε η βούληση η οποία σήμερα δεν υφίσταται. Επιπλέον, δέχεται φορτία από χώρες όπου η διαχείριση των απορριμμάτων είναι ιδιαίτερα προβληματική, με κίνδυνο το υλικό να είναι πολύ πιο επικίνδυνο (πχ μεγάλη περιεκτικότητα σε πλαστικό, νοσοκομειακά απόβλητα, ραδιενεργές ουσίες). Η καύση του RDF εκλύει στην ατμόσφαιρα διοξίνες και φουράνια, ουσίες ιδιαίτερα τοξικές οι οποίες εκτός από τον αέρα, επικάθονται στο έδαφος, εισχωρούν στον υδροφόρο ορίζοντα μολύνοντας έτσι με διαρκή και αθροιστικό τρόπο το περιβάλλον.


Ο Δήμος, η Περιφέρεια, η Πολιτεία

Δυστυχώς η Πολιτεία βλέπει την καύση των σκουπιδιών ως τον εύκολο τρόπο για τη διαχείριση των απορριμμάτων και ως ευκαιρία για την κερδοφορία μεγάλων επιχειρήσεων, αδιαφορώντας για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και για την υγεία των ανθρώπων. Σε αυτό το κλίμα, η Περιφέρεια Θεσσαλίας χρηματοδοτεί τη δημιουργία μονάδας παραγωγής RDF στο ΧΥΤΑ Βόλου με σκοπό την τροφοδοσία της ΑΓΕΤ με αυτό το "καύσιμο", το οποίο θα παρασκευάζεται από απορρίμματα όχι μόνο του Βόλου, αλλά και από άλλες περιοχές της Ελλάδας και από τρίτες χώρες.

Η Δημοτική Αρχή του Βόλου, ως άμεσα ενδιαφερόμενη για το θέμα που άπτεται της υγείας των κατοίκων του Βόλου και των γύρω περιοχών, αντί να αντιταχθεί σε όσα διαδραματίζονται και σχεδιάζονται για το -ζοφερό περιβαλλοντικά- μέλλον θεωρεί ότι όλα βαίνουν καλώς στηρίζοντας με τη στάση της την καταστροφή του περιβάλλοντος και τη βλάβη που συντελείται στην υγεία των πολιτών.


Πολίτες / Φορείς

Οι πολίτες στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι κατά της καύσης. Στο δημοψήφισμα που διοργάνωσε η Επιτροπή Αγώνα την ημέρα των ευρωεκλογών, συμμετείχαν 5.216 πολίτες οι οποίοι ψήφισαν κατά της καύσης σκουπιδιών σε ποσοστό 98,51%. Αντίθετη γνώμη στην καύση έχουν εκφράσει και οι περισσότεροι φορείς του νομού, όπως ο Ιατρικός Σύλλογος Μαγνησίας, Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων, μαθητές, φοιτητές, καθηγητές. --